|
|
Ergens in Nederland 1939-1945 |
|
Bord "Stal Barak" NAD Kamp Schoonloo
In 2011 is de locatie bezocht samen met Dirk Wiggerink (historische vereniging Westerbork). Ik heb aangegeven dat de Historische vereniging het bord van de Stal barak zou moeten bergen en bewaren. Ik heb aangegeven dat ik dit wel wilde regelen. Na een tijd te hebben afgewacht heb ik het initiatief tot de berging zelf genomen en heb daarvoor Staatbosbeheer (Evert Thomas) en de Historische Vereniging Westerbork (Dirk Wiggerink) geïnformeerd en gevraagd of er overwegende bezwaren zouden zijn. Deze waren er niet.
In het najaar van 2011 is de locatie wederom bezocht en is een inschatting gemaakt hoe de 2 rabatdelen met tekst te verwijderen. Deze waren eenvoudig te verwijderen en afgesproken is dat er op de lege plek nieuwe rabat delen zouden worden geplaatst. De Firma Prins (Hubo) in Erica heeft de oorspronkelijke rabatdelen perfect nagemaakt. Na een beitslaag te hebben aangebracht waren de rabat delen gereed om geplaatst te worden.
Op 2 april was het zover met Dirk Wiggering en een met metaaldetector uitgeruste oud collega Hein en een aantal leerlingen van de Renn4 (Houtweg) in Emmerhout is de locatie bezocht. Naast het bergen van het bord is er wat grondonderzoek gedaan. Op wat hulzen na zijn er geen specifieke zaken gevonden die gerelateerd kunnen worden aan het NAD kamp / 2e Wereldoorlog.
Nadat Evert Thomas een tweet had verzonden over de activiteiten ter plaatse sprong RTV-Drenthe daarop in en wilde ze een reportage maken. Zie het resultaat.
http://www.rtvdrenthe.nl/nieuws/bord-stalbarak-schoonloo-meegenomen-voor-priv%C3%A9museum
OF
http://www.youtube.com/watch?v=dGpd3RITGGc

het barak in het najaar

het bord nog op zijn plaats, najaar 2011

1 rabatdeel is weggehaald

nieuwe delen er tussen

het bord geborgen voorjaar 2012

Dirk Wiggerink staat de pers te woord
Het Poeziealbum van mevrouw I Winter
.jpg)
Poezie-album mevrouw Winter
Een heel bijzondere ontmoeting heb ik gehad. Ik heb kennis mogen maken met eigenaresse van het poeziealbum, mevrouw Inge Winters. Ik heb het Poeziealbum gekregen tijdens lezing op de praktijkschool in Emmen. Opvallend aan het Poeziealbum waren de bijdragen vanuit het kamp Westerbork.
.jpg)
Bijdrage uit kamp Westerbork
Na een reactie op mijn oproep op mijn site ben ik in contact gekomen met mevrouw Inge Winter.
De ontmoeting gisteren met mevrouw Winter was erg bijzonder en heeft mij veel gedaan. Mevrouw Winter vertelde onder het genot van een warme croissant en water, honderd uit over het poëziealbum, de familiegeschiedenis, het kamp en haar familie en bekenden.
Bijna in het begin van de ontmoeting werd ik door haar overrompeld door een gift van haar.
Mevrouw Winter schonk mij een kinderringetje die ze in het kamp gekregen had van haar ouders met haar initialen erop IW. Dit ringetje van zilver was gemaakt in het kamp o.a. van een zilveren muntje met Wilhelmina erop. Dit kun je aan de achterkant nog duidelijk zien. Geloof me.. ik was hier stil van en wist even niet wat te zeggen.

De ring
Ze vertelde een deel van het verhaal aan de hand van foto's vanuit het kamp. Erg aangedaan was ik door het zien van de foto's waarop de meisjes staan die ook in het poëziealbum een bijdrage hebben geleverd.
De foto's tezamen met het poëziealbum en de ring vertellen een heel verhaal van een meisje op de vlucht in Nederland, op de vlucht voor waanzin en onverdraagzaamheid maar toch redelijk veilig in haar eigen wereldje.
Voor mevrouw Winter is de cirkel rond.
De ring en het poeziealbum weer samen
Naar aanleiding van het stuk dat ik op mijn site heb staan over mevrouw Winter had ze nog wat opmerkingen: Dit stuk is een reactie van het Kamp Westerbork op mijn verzoek of zij informatie hadden over de personen in het Poeziealbum.
We hebben alle namen nagekeken en het is zo dat allen die in het dagboek geschreven hebben de oorlog overleefd hebben! Heel bijzonder! Voor een deel zijn het namen van Joodse bewoners van het vluchtelingenkamp, voor een deel van niet-Joden die in contact stonden met het gezin Winter, in Eindhoven, Hooghalen en Amsterdam.
Inge Winter is op 7 februari 1931 in Essen geboren. In april 1939 kwam het gezin aan in Arnhem en is vervolgens opgevangen in Reuver, Schoorl, Elspeet en Sluis. In juli 1940 kwamen ze aan in vluchtelingenkamp Westerbork.
Op 14 juli 1942, de dag voor het eerste transport uit Westerbork naar Auschwitz, vestigde het gezin zich (opnieuw, niet opnieuw, omdat ze daar niet gewoond hadden) in Amsterdam.
De vader van Inge Winter heette Ernst Winter en werd op 25 augustus 1889 in Gelsenkirchen geboren. Hij was van beroep advocaat en notaris. De moeder van Inge heette Käthe Emma Landwehrkamp en was geboren op 21 oktober 1896 in Essen. Het echtpaar trouwde op 1 augustus 1929 in Essen. Käthe Landwehrkamp was niet-Joods.
Daarom werd het echtpaar met hun dochter in juli 1942 uit het kamp ontslagen. Ernst Winter omdat hij gemengd gehuwd was, Inge omdat ze 'half-Joods' was. (In dit laatste stuk kon mevrouw Winter zich niet helemaal vinden, het zou niet goed zijn omschreven)
In juli werd de naam van kamp Westerbork omgezet van vluchtelingenkamp in doorgangskamp Westerbork. Ik weet nu ook meer van de herkomst van het poeziealbum:
Ik vond verder, van de lerares waarvan ik het poëziealbum gekregen heb, het volgende stukje in mijn mailbox:
De leerling van wie ik het album heb gekregen, heeft het album van zijn oma gekregen.
Zij woont op een woonboot in nieuw Amsterdam. Dit is mevr. Heizenberg. Haar meisjesnaam is mevr. Arts. Deze mevrouw is geboren in Amsterdam en heeft hier lang gewoond. Mevr. Arts (toen nog) is werkster geweest bij de moeder van Inge Winter. Omdat (volgens eigen zeggen…) de moeder van Inge het album wilde weggooien, heeft de werkster (mevr. Arts) het meegenomen.
Wat betreft de publicaties:
Uitzending op 23 januari
"Joods op zondag" 19:00 Radio 5
http://www.joodseomroep.nl/:programma/joods+op+zondag/23+januari+2011_fc7114.html
Met: David Barnouw (Niod), Salomon Bouman (oud-Israel-correspondent) Jan Luitzen (schrijver van een boek over Max Tailleur), Rosa van der Wieken en Ingelein Winter, van wie een dagboek uit Westerbork werd teruggevonden.
NRC: Maandag (Els van Diggelen)
Maandag 24 januari 2011 artikel in het NRC



Parool: (Jigal Broek)
Zaterdag 22 januari 2011 artikel in het Parool

Operatie Amherst
11 juli 2009 Militaire begraafplaats Kapelle Biezelinge voor gevallen Franse soldaten.

Op dit ereveld liggen onder andere een aantal van de Franse parachutisten die in april 1945 in Drenthe hebben deelgenoemen aan operatie Amherst en daarbij gesneuveld zijn. Onder andere ligt op dit ereveld Majoor Simon waarvan ik het vuurwapen in mijn verzameling zou hebben. Majoor Jean Salomon Simon van de SAS raakte gedurende operatie Amherst te Spier gewond aan zijn hoofd en is uren later overleden te Hoogeveen (11-4-1945). Hij is tijdelijk begraven in Coevorden en ligt nu op het Franse militaire begraafplaats in Zeeland (Kapelle Biezelinge).

het graf van Simon
Verder ligt er Ibrahim Azim waarover het onderstaande lied is geschreven

graf van Asem of ook wel Azem?
Azem, Ibrahim,Soldaat 1e Klas, 3e RCP, gesneuveld bij Assen op 10-4-1945 bij Valayer in de in brand gestoken schuur van boer Mulder
Ibrahim Azem
De Syrier Ibrahim Azem
Veur hum zing ik dit requiem
En veur soldaot Pierre Valayer
Die hooplijk rost ien vree
Marcel Leveque, Pierre Bevalot
Robert Spina, Jean Munch en zo
Ien Zeyerveld een monument
Gien Drent hef ze ekend
Hij was een Fraans parachutist
De oorlog was zoe wat beslist
Ien 't grote vliegtuug droomde hij
"Nog even, dan is 't veurbij"
refr.:
't Was tien april, een lentedag
Hij wus niet iens waor Drenthe lag
Hij vocht hier simpel op bevel
Hij haatte dizze oorlogshel
Hij haatte de paradepas
Hij wol dat e ien Damascus was
Hij wus niet iens wat vrijheid was
En hij was bange
Ibrahim Azem, de held
Die vund zien dood ien Zeyerveld
Maar dat 't was ien Zeyerveld
Det is hum nooit verteld
Hij was een Syrische chasseur
Zien waopen was een mitrailleur
't Holp hum niet, die mitrailleur
Een Mof die was hum veur
Azem mus 't Fraanse leger ien
't Koloniale rotregime
Hij was een arme Arabier
De oorlog bracht um hier
refr.
Een jonge uut 't Ruhrgebied
Die was zien beste maot al kwiet
Een kogel uut een Fraans geweer...
De oorlog is vulgair
't Ventie jankte, doodsbenauwd
Verdweeld hef e wat rondesjouwd
Vol heimwee naor zien va zien laand
Beroofd van zien verstaand
Hij wol naor huus, hij wol niet dood
De Fraansen kwamen deur een sloot
Hij hef nog ien keer goed ericht
Hij kneep zien ogen dicht'
De Syrier Ibrahim Azem
Veur hum zing ik dit requiem
Zien naam' stiet op een stien vermeld
Hij sneuvelde in Zeyerveld
't Was tien april, een lentedag
Hij wus niet iens waor Drenthe lag
Hij wus niet iens wat vrijheid was
En hij was bange
Lied en tekst: Frans Westenbrink
http://www.musicfrom.nl/songteksten



op een rij, 6 jonge Franse jongens
gesneuveld in Drenthe voor onze bevrijding


bron: Operatie Amherst, Franse para's vochten in Drenthe april 1945, Roger Flamand J.H. Jansen
14 juni 2009
Bezoek gebracht monument Jean Salomon Simon en de tentoonstelling Anne Frank in het Herinneringscentrum van Kamp Westerbork
In Spier is het monument ter nagedachtenis van het sneuvelen van Jean Salomon Simon bezocht.

Majoor Jean Salomon Simon van de SAS raakte gedurende operatie Amherst te Spier gewond aan zijn hoofd en is uren later overleden te Hoogeveen (11-4-1945). Hij is tijdelijk begraven in Coevorden en ligt nu op het Franse militaire begraafplaats in Zeeland (Kapelle Biezelinge).

Volgens overleveringen is het wapen van Jean Salomon Simon (Een Stengun Mk V) overgenomen door verzetstrijder Geert Wolbers in Coevorden. Dit wapen is via het Museum van Coevorden in mijn collectie terecht gekomen.
Bij de begrafenis van de Franse parachutistencommandant Jean Salomon Simon, fungeerde Geert Wolbers als commandant van het ere-vuurpeloton van de BS
Bronnen:
1) Operatie Amherst, Franse para's vochten in Drenthe, april 1945 (Roger Flamand en J.H. Jansen)
2) www.huibminderhoud.nl / www.herdenking.nl
In het herinneringscentrum Westerbork is de tijdelijke tentoonstelling Anne Frank bezocht. Anne Frank en haar familie is in de oorlog in het kamp Westerbork ondergebracht. De tentoonstelling beschrijft aan de hand van foto's en verhalen haar leven. Verder worden er opnamen getoond van mensen die Anne Frank hebben ontmoet in die barre tijd. Zeer indrukwekkend...........
Sergeant van Leeuwen
23 februari 2008 Foto's gemaakt van het graf van Van Leeuwen
Op 23 februari zijn op de erebegraafplaats Grebbeberg foto's gemaakt van het graf van sergeant van Leeuwen.

In mij collectie heb ik de helm die ooit van Van Leeuwen is geweest. Bij naspeuring bleek dat hij gesneuveld was en dat zijn graf zich bevond op het ereveld op de Grebbeberg.
NAAM: Leeuwen van
VOORNAAM: Louis Johan Christoph
GEBOORTEPLAATS: Bussum
WOONPLAATS:
LOCATIE GEDOOD: Veenendaal/Prattenburg
DATUM OVERLIJDEN: 14-05-40
BEGRAAFPLAATS: Militair Ereveld Grebbeberg
LOCATIE GRAF: Rij 07 - Graf 01
AFDELING: MC.-I-10 R.I.
RANG: Dpl.Sgt.
GELOOF: N.H.
??: I101
??: GG
KEURING: Lotno.:
REDEN OVERLIJDEN:
De mitrailleurgroep, deel uitmakend van het scherm, dat de terugtocht van 10 R.I. dekte werd tussen Veenendaal en Achterberg getroffen door een handgranaat.
Bronnen: Rapport van begravingen van Sgt.Sellies (bijlage 84)," De Gelderse Vallei in de mobilisatietijd en meidagen 1940' van Kees Cramer, pag. 113. en ' Ergens in
GRAVEN:
begr. 16-5-1940 Veenendaal Prattenburg veldgraf bij
hp.v. III-10 R.I.aan de Kerkweg.
herb. 3-6-1940 Militair Ereveld Grebbeberg.
reactie van: HAJO Groenman uit Heerenveen


Find your way in English on this site Findet Ihren Weg in die Deutsche Sprache auf dieser Site
