Ergens in Nederland 1939-1945

Met de verzameling streef ik een paar doelen na. Ik vind het leuk militaria te verzamelen maar er zit meer achter dan een schuur vol spulletjes. Je moet er ook iets mee doen.

Ten eerste is het leuk om iets te verzamelen. Verzamelen van militaria vind ik leuk omdat erover veel informatie te vinden is. Daarnaast vertellen de militaire voorwerpen zelf al een heel verhaal door de merkjes en stempels die erop staan. Het model, de fabriek die het gemaakt heeft, het land van herkomst en het productiejaar is allemaal op de meeste militaire voorwerpen te vinden. Militariaverzamelen is dus eigenlijk best makkelijk..... alleen, was er maar niet zoveel materiaal waarmee gerommeld was of nagemaakt om wat voor reden dan ook.....

Het verzamelen en het voor tentoonstellingen beschikbaar stellen is erg dankbaar werk voor alle mensen die de verschrikkelijke periode hebben meegemaakt. Hoe ze denken en doen is voor een groot gedeelte ontstaan in de jaren van bezetting, onderdrukking en gebrek.

Door de verzameling wordt mensen die de oorlog hebben meegemaakt de gelegenheid gegeven om hun verhaal te vertellen.

Voor de mensen die het niet bewust hebben meegemaakt, zoals ikzelf, is de oorlog een periode waarover veel gesproken wordt door degene die het wel hebben meegemaakt. Je wilt daar dan meer over weten. Alleen hoe kom je aan die kennis? Boeken en musea zijn voor mij niet genoeg. Ik wil de verhalen van mensen die het meegemaakt hebben, ik wil de voorwerpen vastpakken, voelen en ruiken.

Daarom moet in een museum volgens mij altijd een gids zijn die kan vertellen over de voorwerpen, maar die ook een luisterend oor moet zijn voor de oud strijders en andere getroffen mensen die hun verhaal kwijt moeten. Bezoekers moeten de voorwerpen kunnen aanraken en eventueel kunnen vasthouden. Hiermee maak je de betrokkenheid van de bezoekers vele keren groter.

Ik wil op een eigen manier mensen meer laten weten over de Tweede Wereldoorlog en daarmee mensen bewust maken van de geweldige tijd waarin we nu leven en dat vrijheid en verdraagzaamheid (dat we goed met elkaar kunnen opschieten) een groot goed is. 

bij de lezingen op scholen wordt aandacht besteed aan de vraag....

Wat was er nou zo erg aan die oorlog?

Informatie over de items in mijn verzameling stel ik beschikbaar aan mensen die onderzoek doen. Zo heb ik van een aantal mensen wat documenten op de site staan en af en toe lever ik scans van documenten aan de familie / nabestaanden en soms nog aan de mensen zelf. Erg leuk, want zo krijg je ook weer informatie van de personen die in of op de items vermeld staan.

Verder bied ik hulp aan onderzoeken in het veld of in archieven/internet om bepaalde verhalen boven water te krijgen.

Tenslotte is het voorgekomen dat voorwerpen van de collectie beschikbaar zijn gesteld voor bijzondere activiteiten. Zo is er bijvoorbeeld een Nederlandse helm bij het graf geplaatst van de Nederlandse soldaat Benjamins te Coevorden. Een heel bijzondere gebeurtenis voor de nabestaanden en de andere betrokkenen.